tag:blogger.com,1999:blog-37631911519950008422012-02-16T02:15:17.411-08:00काही कविता...खास तुमच्यासाठी ! नमस्कार मित्रांनो, मी आहे तुमचासारखाच एक मराठी कविताप्रेमी... कुठेतरी वाचलेल्या, पाहिलेल्या, आणि आवडल्या म्हणून संग्रही ठेवलेल्या या काहि कविता... (या कविता म्हणजे माझे Collection आहे.....Creation नाही)Sujit Jadhavhttp://www.blogger.com/profile/09674722659755154274noreply@blogger.comBlogger121100tag:blogger.com,1999:blog-3763191151995000842.post-90237002290131226332010-09-10T03:34:00.000-07:002010-09-10T03:35:19.451-07:00उगाच कुणीतरी .......<br />कधीतरी नकळत येते<br />अन मनाची तार छेडून जाते<br />उगाच कुणीतरी .......<br />आपलंस वाटते<br />अन कोरड्या मनालाही पाझर फोडते<br />उगाच कुणीतरी .......<br />मनातलं बोलते<br />अन अचानक आपल्याला कोड्यात टाकते<br />उगाच कुणीतरी .......<br />अचानक आठवते<br />अन नकळत डोळ्यात पाणी आणते<br />उगाच कुणीतरी .......<br />विचारात रेंगाळते<br />अन मनात नसतानाही विचारात पाडते<br />उगाच कुणीतरी .......<br />खूप परक वाटते<br />अन आपल्यापासून खूप दूर जाते<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3763191151995000842-9023700229013122633?l=bhannatkavita.blogspot.com' alt='' /></div>Sujit Jadhavhttp://www.blogger.com/profile/09674722659755154274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3763191151995000842.post-28427395124001925762010-09-10T03:33:00.000-07:002010-09-10T03:34:32.776-07:00"एक गुपित सांगु का तुला? हसायच नाहीस हं.. "ती म्हणली<br />"सांग.. नाही हसणार" ..<br />"अरे काल रात्री, खूप छान स्वप्न पडल होत मला ... संततधार पाऊस पडत होता. मातीचा गंध चहुकडे दरवळ्त होता..<br />पावसाचा प्रत्येक थेंब न थेंब मला वेडावत होता... मी त्या पावसात ओलेचिंब भिजले होते.. माझ्या रोमा-रोमात जणू ओला प्राजक्त फ़ुलून आला होता.. तो पाऊस काही वेगळाच होता..."<br />ऐकल आणि खूप हसू आल मला... चिडून ती म्हणाली... काय रे, हसतोयस काय असा... तुला पटत नाहिये का? जा, बोलू नकोस माझ्याशी!!!!!!!!!<br />अग काय सांगु आता.. पटणार नाहीच तुला...... काल मलाही एक स्वप्न पडल होतं.. अगदी वेगळंच.............<br />..............................<div id=":46f"><wbr>..........<div>..............................<wbr>.......<br />..............................<wbr>..............................<wbr>.................<br />..............................<wbr>..............................<wbr>.................<br />..............................<wbr>..............................<wbr>.................<br />..............................<wbr>..............................<wbr>.................<br />..............................<wbr>..............................<wbr>.................<br />..............................<wbr>..............................<wbr>.................<br />..............................<wbr>..............................<wbr>.................<br />..............................<wbr>..............................<wbr>.................<br />काल पहिल्यांदाच........... स्वप्नात मी पाऊस झालो होतो !!! :):) </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3763191151995000842-2842739512400192576?l=bhannatkavita.blogspot.com' alt='' /></div>Sujit Jadhavhttp://www.blogger.com/profile/09674722659755154274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3763191151995000842.post-20149066836683058782010-09-10T03:31:00.000-07:002010-09-10T03:32:13.363-07:00<h3><br /></h3> बघ, तुझी आठवण घेउन...<br />पाउस पुन्हा येतोय...<br /><br />हिरव्या हिरव्या झाडांची...<br />पिवळी पानं गळू लागली...<br />कोवळ्या नवीन जन्मासाठी...<br />झाडं पावसाची वाट बघू लागली...<br />बघ आज झाडाची व्यथाही...<br />तो पाउस ऐकतोय... आणि...<br />तुझी आठवण घेउन...<br />पाउस पुन्हा येतोय...<br /><br />हिरवे हिरवे माळरान सारे...<br />रख रखीत दिसू लागले...<br />धरतीवरील मूक-जीव सारे...<br />काळ्या नभाची वाट पाहू लागले...<br />बघ, त्यांची व्यथा ऐकून...<br />पाउसही आभाळात भरून येतोय...<br />आणि... तुझी आठवण घेउन...<br />पाउस पुन्हा येतोय...<br /><br />आता पाउस पुन्हा येइल...<br />सोबत तुझी आठवणही येइल...<br />ओल्या मातीच्या सुगंधातही...<br />ओल्या प्रीतिचा गंध येइल...<br />मग, पाउस बरसात राहील... निवांत आभाळातून...<br />अन नितांत... माझ्या... डोळ्यांतून...<br /><br />बघ, तुझी आठवण घेउन...<br />पाउस पुन्हा येतोय...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3763191151995000842-2014906683668305878?l=bhannatkavita.blogspot.com' alt='' /></div>Sujit Jadhavhttp://www.blogger.com/profile/09674722659755154274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3763191151995000842.post-14044283342764116572010-09-10T03:27:00.000-07:002010-09-10T03:28:27.876-07:00<h3><br /></h3> जरा चुकीचे... तरी बरोबर......<br />जरा चुकीचे, तरी बरोबर , बोलू काही.....<br />चला दोस्त हो ; पोरीं वर बोलू काही......<br /><br />उगाच वळसे शब्दांचे ह्या देत रहाती ...<br />उगाच वळसे शब्दांचे ह्या देत रहाती ...<br />भीडले नाहीत डोळे तोवर, बोलू काही......<br />चला दोस्त हो ; पोरीं वर बोलू काही......<br /><br />आम्हास पाहून कट्या वर, कुजबुज्ल्या वेड्या ..<br />आम्हास पाहून कट्या वर, कुजबुज्ल्या वेड्या ..<br />पाठ फीरू दे त्याची, नंतर बोलू काही........<br />चला दोस्त हो ; पोरीं वर बोलू काही......<br /><br />नको - नको से दुखः तुम्हा जर, नकोच आहे ..<br />नको - नको से दुखः तुम्हा जर, नकोच आहे ..<br />हवे-हवे ते हळवे कातर, बोलू काही.......<br />चला दोस्त हो ; पोरींवर बोलू काही......<br /><br />"तिची-तिची" च ती कीती काळजी, बघा झुगारून..<br />"तिची-तिची" च ती कीती काळजी, बघा झुगारून..<br />आज "हिचे" रे "तिचे"ते नंतर, बोलू काही........<br />चला दोस्त हो ; पोरीं वर बोलू काही......<br /><br />राखी असू दे हातां मध्ये, ढाल म्हनुनी..<br />राखी असू दे हातां मध्ये, ढाल म्हनुनी..<br />वाट आंधळी, प्रवास खडतर ,बोलू काही .......<br />चला दोस्त हो ; पोरीं वर बोलू काही......<br /><br />चला दोस्त हो ; पोरीं वर बोलू काही......<br /><br />- रमेश ठोंबरे<br />मूळ कवी - संदीप खरे<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3763191151995000842-1404428334276411657?l=bhannatkavita.blogspot.com' alt='' /></div>Sujit Jadhavhttp://www.blogger.com/profile/09674722659755154274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3763191151995000842.post-40953725383432596952010-09-10T03:26:00.001-07:002010-09-10T03:26:56.663-07:00कदाचित तिला तुझा<br />खरेपणा कधी<br />जाणवलाच नसेल...<br /><br />तुझ्या डोळ्यांमधले<br />अफाट प्रेम<br />तिला डोळे असून<br />दिसलेच नसेल...<br /><br />तुझ्या स्पर्शातला<br />हळवेपणा<br />तिने कधी<br />स्पर्शिलाच नसेल...<br /><br />तुझ्या मिठीतला<br />गोडवा<br />तिने कधी<br />अनुभवलाच नसेल...<br /><br />तुझ्या श्वासांचे<br />पावित्र्य तिला<br />कळलेच नसेल...<br /><br />तुझ्या स्पंदनांची आतुरता<br />तिला कधी<br />उमगलीच नसेल...<br /><br />तू देऊ पाहत होतास<br />सात जन्माची साथ,<br />पण सात पावलांचा भार<br />तिला पेलावलाच नसेल...<br />कधी पेलावलाच नसेल...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3763191151995000842-4095372538343259695?l=bhannatkavita.blogspot.com' alt='' /></div>Sujit Jadhavhttp://www.blogger.com/profile/09674722659755154274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3763191151995000842.post-21507009788972881902010-09-10T02:57:00.000-07:002010-09-10T02:58:26.311-07:00<span dir="ltr">मिळाले वाटेस्तोवर हातात काही नसतं !!<br /><br />सुख म्हणजे दुख्खाचा उरलेला गंध<br /><br />रडता रडता हसण्याचा आवडता छंद,<br /><br />मन पाखरू हे जगण्यासाठी<br /><br />आसुसलेलं असतं ..<br />खरं सांगा सुख म्हणजे नक्की काय असतं ?<br /><br />मिळाले वाटेस्तोवर हातात काही नसतं<br />.सुख म्हणजे मृगजळ, सुख म्हणजे पारा<br /><br />सुख म्हणजे शब्द बापुडा, केवळ वारा,<br /><br />कुठल्या क्षणी मुठ्ठीमधूनी<br /><br />निसटून जात असतं ..<br /><br />खरं सांगा सुख म्हणजे नक्की काय असतं ?<br /><br />मिळाले वाटेस्तोवर हातात काही नसतं<br /><br />मिळाले वाटेस्तोवर हातात काही नसतं<br />मिळाले वाटेस्तोवर हातात काही नसतं !!<br /><br /><br /><br />सुख म्हणजे दुख्खाचा उरलेला गंध<br /><br />रडता रडता हसण्याचा आवडता छंद,<br /><br />मन पाखरू हे जगण्यासाठी<br /><br />आसुसलेलं असतं ..<br />खरं सांगा सुख म्हणजे नक्की काय असतं ?<br /><br />मिळाले वाटेस्तोवर हातात काही नसतं<br />.सुख म्हणजे मृगजळ, सुख म्हणजे पारा<br /><br />सुख म्हणजे शब्द बापुडा, केवळ वारा,<br /><br />कुठल्या क्षणी मुठ्ठीमधूनी<br /><br />निसटून जात असतं ..<br /><br />खरं सांगा सुख म्हणजे नक्की काय असतं ?<br /><br />मिळाले वाटेस्तोवर हातात काही नसतं<br /><br />मिळाले वाटेस्तोवर हातात काही नसतं</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3763191151995000842-2150700978897288190?l=bhannatkavita.blogspot.com' alt='' /></div>Sujit Jadhavhttp://www.blogger.com/profile/09674722659755154274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3763191151995000842.post-43667252298920723982010-09-10T02:55:00.001-07:002010-09-10T02:55:57.962-07:00<h3>ओल .....</h3> काल सहज आपल्या बेडरूम मध्ये<br />आपल्याच बेड वर आवडीच पुस्तक घेऊन<br />सहज मागच्या भिंतीला टेकले<br />थंडगार स्पर्शाने अंगभर काटा<br />आणि पुन्हा तुझी आठवण ताजीतवानी होऊन फुलली<br /><br />तुला हिमनग म्हणायचे मी<br />नेहमी इतका थंड कसा काय<br />तु हसून म्हण्याचास तुझ्या<br />उष्णतेत विरघळून जाण्यासारख<br />दुसर सुख आहे काय?<br /><br />हिमनगा सारखाच थांग नाही लागला तुझा<br />जसा आलास अचानक तसा अचानक निघूनही गेलास<br />असंख्य प्रश्न अनुत्तरीत ठेऊन आणि अनेक उत्तर न घेताच<br />नुकताच टिपेला पोचलेला वसंत जराही न हुंगताच<br /><br />ऐन भरातल्या गोष्टी अर्धवट सोडल्या की<br />म्हणे क्लासिक होतात<br />आणि प्रेमकहाण्यातर लैला मजनू सारख्या<br />अमर होतात<br />असे तुझे तत्व आणि अशी पद्धती<br />कधी वाटायचे थंडगार वारा नुसता<br />आहे सांगाती ...<br /><br />तर्काची परंपरेची सर्व बंधन सारून<br />मुक्तछंदातल आपल प्रेम<br />गुंतायचं नाही आधीच ठरवलेलं<br />पण निसर्गाच्या हाकेला ओ देणार<br />आपल प्रेम ........<br /><br />मैत्रीचे हरेक रंग दाखवले खरे<br />काळजी करायची पण नाहक<br />जाचक बंधन नव्हे<br />perfect partner ची शिकवलीस व्याख्या<br />जिथे मी कमी तिथे तु उभा राह्यचा<br /><br />रुसव्या फुगवयालाही होते अत्तरी सुगंध<br />आणि रुसवा काढणाऱ्या रात्री बेधुंद<br />अपेक्षाच नव्हती कसली<br />नव्हती उगीच घीसड घाई<br /><br />म्हणायचास नेहमी<br />झूठ आहे ही सगळी माया<br />या पृथ्वीवर आपण म्हणजे<br />"भ्रमत आहसी वाया "<br /><br />वाटत राहायचं खोलखोल<br />तु आहेस कोण<br />गुंतायचं नाही म्हणता म्हणता<br />तुझ्या पाशीच घुटमळायच मन<br /><br />तु तसा ठामच होतास<br />पण शेवटी श्वास अडकलाच ना तुझा<br />शेवटच्या क्षणी हातात हात घेऊन<br />विचारलंसच कशी जगशील ग माझ्याविना<br /><br />हातातला तुझा हात आणि ओठातले शब्द<br />खूप काही देऊन गेले<br />तुझ्या तत्वासारख न गुंतता<br />जगायचं बळ देऊन गेले<br /><br />आणि काल पुन्हा अचानक तोच<br />चिरपरिचित थंड स्पर्श<br />ज्याला टेकून बसले होते <br />त्या भिंतीला ओल आली होती<br />कुठून का कशी काहीच संगती लागत नव्हती<br /><br />माझ्या मध्ये न गुंतण्याचा जितका<br />निर्धार तु करत होतास<br />तितकाच आवेगानी पण<br />खोल खोल गुंतला होतास<br /><br />भिंतीची ती ओल कारण काही कळले नाही<br />वाटल राहिले पण अश्रू असावेत त्यांचे<br />किंवा अजून खोल काही<br />सहज नजर वर गेली<br />आणि गळून पडली बंधन सारी<br />त्याच भीन्तिवर लावलेली तसबीर तुझी<br />ओली का भासली ?<br /><br />न गुंतण्याच आग्रही तत्व पाळता पाळता<br />आपण अजूनही एकमेकातच अडकलो होतो<br />मी श्वासासकट तर तु श्वासाशिवाय<br />दुखः एकमेकांची वागवत होतो<br /><br />आज तुझ्या मृत्यूवर मी मनसोक्त रडले<br />न गुंतण्याच तत्व तुझ आज मी मोडले<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3763191151995000842-4366725229892072398?l=bhannatkavita.blogspot.com' alt='' /></div>Sujit Jadhavhttp://www.blogger.com/profile/09674722659755154274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3763191151995000842.post-44325360963772810952010-09-10T02:54:00.000-07:002010-09-10T02:55:00.799-07:00<h3>झुळुक......</h3> .<br />.<br />.<br />वेलीवरचं ते फ़ुल.....<br />अल्पजिवीचं ठरतं ,<br />उमलताना अलगद....<br />अख्खी रात्र दरवळतं !<br />.<br />.<br />.<br />पहाटेचं ते दवं....<br />क्षणभंगुर ठरतं ,<br />अवघ्या निसर्गाला....<br />तारुण्य बहाल करतं !<br />.<br />.<br />.<br />गवताचं ते पातं ......<br />चिरडताचं कोमेजतं ,<br />सोसाट्याचा वारा....<br />नि पावसातही तगतं !<br />.<br />.<br />.<br />मुठभर हे ह्रुदय.....<br />केवढ सारं सोसतं ,<br />सुखाची एक झुळुक....<br />अन खुदकन हसतं !<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3763191151995000842-4432536096377281095?l=bhannatkavita.blogspot.com' alt='' /></div>Sujit Jadhavhttp://www.blogger.com/profile/09674722659755154274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3763191151995000842.post-25844804921994000572010-09-10T02:51:00.000-07:002010-09-10T02:52:37.754-07:00<span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 51, 204);"><span style="font-weight: bold; color: rgb(204, 51, 204);"><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Arial,Helvetica,sans-serif; font-weight: normal; font-size: medium; line-height: 29px;"><span style="font-family:Arial;font-size:100%;color:#cc33cc;"><span style="font-size: 12px; line-height: normal;"><b><span style="font-family:Arial, Helvetica, sans-serif;color:#cc66cc;"><span style="font-weight: normal; line-height: 29px; font-size: medium;"><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: Arial,sans-serif,Verdana; line-height: normal; font-size: 12px;"><span style="color:#0000ff;">कवी व्हायला असं लागतंच काय?<br /><br />छोटीसी बाग ..<br />कौलारू घर ..<br />अन प्राजक्तसडा बाग भर ..!!<br /><br />जोराचा पाउस ..<br />दोस्तांची जोडी..<br />अन जोडीने सोडलेली होडी..!!<br /><br />कवी व्हायला असं लागतंच काय ..?<br /><br />निळा समुद्र ..<br />हिरवी जमीन ..<br />अन गुलाबी मैत्रीण ..!!<br /><br />झालेली पुनर्भेट..<br />न झालेला समेट..<br />अन एक कटाक्ष तिचा थेट..!!<br /><br />कवी व्हायला असं लागतंच काय?<br /><br />स्वच्छ हाथ ..<br />नशिबाची एक रेघ..<br />अन हातात नसलेला नशिबाचा वेग,,!!<br /><br /><br />परतीचा प्रवास..<br />रात्रीची वेळ..<br />अन अचानक सुचलेली ओळ ..!!<br /><br />कवी व्हायला असं लागतंच काय?<br /><br />कटू सत्य..<br />बाहेरचा वास्तव ..<br />अन आत भडकलेला विस्तव ..<br /><br />पोखरलेला समाज..<br />सात्विक संताप..<br />अन आपल्याच लोकांचे प्रताप..!!<br />.<br />.<br />विनायक</span></span></span></span></b></span></span></span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3763191151995000842-2584480492199400057?l=bhannatkavita.blogspot.com' alt='' /></div>Sujit Jadhavhttp://www.blogger.com/profile/09674722659755154274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3763191151995000842.post-22766244576946361212008-07-09T11:03:00.000-07:002008-07-09T11:06:12.550-07:00वेडे असाल तर हरकत नाही..<br />शहाणे बनून जगू नका..<br />इन्द्रधनुश्याच्या रंगांकडे ..<br />"Light Refraction" म्हणुन बघू नका..<br /><br />वेडे असाल तर हरकत नाही..<br />पाउस कोसलताना छत्री फेकून द्याल..<br />दोन्ही हात लाम्ब पसरून..<br />ओल्या गवतावर अंग झोकुन द्याल..<br /><br />वेडे असाल तर हरकत नाही..<br />शर्यत लावून पळता येइल..<br />म्हातारीच्या उड़नार्या कापसाबरोबर..<br />फुंकर मारत खेळता येइल..<br /><br />वेडेच राहून जगा असे..<br />शहान्यांना अजून आयुष्य कळलच नाही..<br />त्यांच्या आकलनाला नियमांची मर्यादा..<br />फुलपाखराच गाण त्याना वळलच नाही..<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3763191151995000842-2276624457694636121?l=bhannatkavita.blogspot.com' alt='' /></div>Sujit Jadhavhttp://www.blogger.com/profile/09674722659755154274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3763191151995000842.post-80289846084298758132008-07-09T11:02:00.001-07:002008-07-09T11:03:01.224-07:00<blockquote class="gmail_quote" style="border-left: 1px solid rgb(204, 204, 204); margin: 0pt 0pt 0pt 0.8ex; padding-left: 1ex;"> मैत्री ठरवून होत नाही हाच मैत्रीचा फ़ायदा आहे,<br /><br />मैत्रीला कुठले नियम नाहीत हा मैत्रीचा पहिला कायदा आहे....<br /><br />मैत्रीची वाट आहे कठिण पण तितकीच छान आहे,<br /><br />आयुष्याच्या कुडीचा मैत्रीच तर प्राण आहे....<br /><br />मैत्रीमध्ये जरुरी नाही दररोजची भेट,<br /><br />ह्रदयाचा ह्रदयाशी संवाद असता थेट....<br /><br />तुझी-माझी मैत्री म्हण्जे आयुष्याचा ठेवा,<br /><br />मुखवट्यांच्या गर्दीमधला खात्रीचा विसावा ... </blockquote><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3763191151995000842-8028984608429875813?l=bhannatkavita.blogspot.com' alt='' /></div>Sujit Jadhavhttp://www.blogger.com/profile/09674722659755154274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3763191151995000842.post-6873817121229093202008-07-09T10:57:00.000-07:002008-07-09T11:01:20.584-07:00प्रवासात सगळेच अनोळखी असतात<br />म्हणून प्रवास टाळायचा नसतो<br />कारण त्यातला एखादा प्रवासी<br />आपल्यासाठी थांबलेला असतो<br /><br />जीवनात सगळंच मिळत नाही<br />म्हणून प्रयत्न सोडायचा नसतो<br />कुठल्यातरी वळणावर<br />आपला वाट पहाणाराही असतो<br /><br />एखाद्याला आपलं करता आलं नाही<br />म्हणून जीव जालायचा नसतो<br />जीवनच संपल्यावर आपण<br />त्या व्यक्तिच्या सहवासालाही मुकतो<br /><br />जगण्याचे संदर्भ असे क्शणाक्शणाला बदलतात<br />आणी म्हणूनच माणसे उमलतात आणि फुलतात<br /><br />साधं सोपं आयुष्य... साधं सोपं जगायचं...<br />साधं सोपं आयुष्य साधं सोपं जगायचं<br />हसावंसं वाटलं तर हसायचं रडावंसं वाटलं तर रडायचं<br /><br />जसं बोलतो तसं नेहमी वागायला थोडंच हवं<br />प्रत्येक वागण्याचं कारण सांगायला थोडंच हवं<br /><br />ज्यांना सांगायचं त्यांना सांगायचं ज्यांना टांगायचं त्यांना टांगायचं!<br />मनात जे जे येतं ते ते करून बघितलं पाहिजे आपण<br />जसं जगावं वाटतं तसंच जगून बघितलं पाहिजे आपण<br />करावंसं वाटेल ते करायचं जगावंसं वाटेल तसं जगायचं...<br /><br />आपला दिवस होतो जेंव्हा जाग आपल्याला येते<br />आपली रात्र होते जेंव्हा झोप आपल्याला येते<br />झोप आली की झोपायचं जाग आली की उठायचं!<br /><br />पिठलं भाकरी मजेत खायची जशी पक्वान्नं पानात<br />आपल्या घरात असं वावरायचं जसा सिंह रानात!<br /><br />आपल्या जेवणाचं, आपल्या जगण्याचं आपणच कौतुक करायचं<br />असेलही चंद्र मोठा त्याचं कौतुक कशाला एवढं<br />जगात दुसरं चांदणं नाही आपल्या हसण्या एवढं!<br />आपणच आपलं चांदणं बनून घरभर शिंपत रहायचं<br />साधं सोपं आयुष्य साधं सोपं जगायचं<br />हसावंसं वाटलं तर हसायचं रडावंसं वाटलं तर रडायचं<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3763191151995000842-687381712122909320?l=bhannatkavita.blogspot.com' alt='' /></div>Sujit Jadhavhttp://www.blogger.com/profile/09674722659755154274noreply@blogger.com0